آنقدر خوبی که با نگاه اول اسیر قلب دیوانه ات شدم، عشق را با تمام وجود  احساس کردم و اسیر قلب وفادارت شدم...

آنقدر مهر و محبت در دل تو است که باور کردم مثل تو هیچ کس در این دنیا نیست...

تو معنای عشق را برایم معنا کردی و ثابت کردی مرا به خاطر خودم می خواهی...

آغازی دیگر فرا رسیده با قلب پر احساس تو!

آغاز راه خوشبختی  باتو ای همسفرم چقدر زیبا خواهد بود و چه رویایی...

انقدر ساده و بی ریایی که عشقت همان لحظات اول بر قلب من الهام شد...

مهرت مثل یک شبنم بر روی گل، مثل بوسه ای از سوی تو، چه عاشقانه بر قلبم نشست...

آغازی که گویا هیچ پایانی نخواهد داشت،هیچ گاه تصور نمی کنم لحظه ی بی تو بودن را هیچ گاه!

تو بهترینی ای مهربان، تو برترینی در میان همه ی عاشقان، تو والاترینی در میان همه ی فرشتگان...

این زندگی تا آخرش با تو بهار است!

قلب بی طاقت من تا آخرش برای قلب پاک تو است...

آنقدر دوستت دارم آنقدر در عشقت و ندیدنت غرقه شده ام که قلبم لحظه به لحظه آرزویش در کنار تو بودن است و نوازش دستان ظریف و پاک تو و مشاهده ی زیباترین فرشته ی خداست...

دلم می خواهد آن لحظه که کنارمی با آن صدای ظریف و مهربانت درد دل هایی را بگویی که از دوریم برایت بغض ساخته تا من اگر توانستم به چشمان زیبا و معصومت زل بزنم و حزفهای زیبا و شیرینت را گوش کنم و دستانت را بفشارم و بگویم که :

خیلی دوستت دارم...

چه زیباست آن لحظه که سکوت فضای عاشقانه ی ما را فرا می گیرد، لحظه ای که تو به چشمان خسته ام خیره می شوی و من نیز با صدای آهسته می گویم: دوستت دارم و سکوت را با این کلام مقدس می شکنم...

اگر بگویم تا آخرش با تو هستم، اگر بگویم هیچگاه تو را تنها نمی گذارم، اگر بگویم تنها به عشق تو و به خاطر تو زنده ام...باور می کنی بهترینم؟

باورش سخت است در این زمانه ی پست که دل های سنگی و بی وفا فراوان است، اما تو ای همیشه ماندنی باور کن که با تو می مانم تا آخر راه زندگی و برای تو هستم تا ابد!

اگر اعتراف کنم عشق تو تار و پود وجود من است، اگر اعتراف کنم و با اطمینان بگویم بی تو لحظه ای زندگی برایم حرام است و اعتراف کنم درمانده ات هستم، باور می کنی چقدر دوستت دارم؟

واسه باور کردنش اگه بخوای قلبمو از سینه ام در می آورم تا باور کنی تنها تو درون آن هستی ولی بعد از آن قرارمان بر سر مزار من!

پس چه باور کنی و چه نکنی... ولی به عشق پاکمان قسم از ته قلب مهربان و بی ریایت باور کن که:

خیلی دوستت دارم... خیلی دوستت دارم... خیلی دوستت دارم

قطره بارانی از ابر عشقمان بارید

قلب من یک دور به دور قلب تو تابید

باز بهار عشقمان سر رسید

باز عشقت به قلب من باز دمید

ستاره ها به عشقمان چشمک زدند

قلب هایمان را در آسمان پیوند زدند

از سرگردانی رها شدیم

یک سال است در عشق و پاکی غرقه شدیم

عشق ما پاکترینه

عشق ما زیباترینه

زندگی یعنی چشمان تو

دلیل بودن یعنی لبخند تو

کاش آسمان چشم تو دیگر ابری نباشد

کاش آسمان عشقمان باران عشق و لبخند ببارد

دیگر از دوری شکایت نمی کنم

من و تو دور نزدیکیم!

من و تو نفرین شده ی عصر زمان نیستیم

من و تو نغمه ی زیبای فرداییم

رنگ زیبای نگاره های عشق

من و تو زمزمه ی لحظه های مهر و محبت

تا ابد ما...

زیباترین روزمان بر تو مبارک بهترینم...

1سال ازین عشق پاک گذشت. پستی ها و بلندی ها و فراز و نشیب های بسیاری بر ما گذشت. از خدا می خواهم دیگر مشکلات و غم ها از سر راه ما اساس برچیده باشند و تا وصالمان روزها تند تر سپری شوند و...

به پاکی قلب بی ریای تو

به زیبایی و معصومی چشمان بی مثال تو

به دستان ظریف و پاک تو

به خدای آسمانها

به دستان سرد من

به چشمان منتظرم قسم

تاابد تنها به عشق پاک تو زنده ام

تا ابد برایم یکی هستی

یکی یکدانه ی قلب من

یا تو یا مردن...

خیلی دوستت دارم...

دیوونتم...

آسمان گرفته همه جا تاریک و غم گرفته

خورشید، ماه شب شد و ماه من خورشید من!

سیل غم آمد و بهار ما را با خود برد

بغض سرد دور از تو بودن سوی چشمانم برد

دار و ندارم شده ساغری از عشق، کعبه ای از تو

باز دلم گرفت و باز قلب ظریف و مهربان معشوقم فسرد

باز قایقم شکسته و راه کوچ دراز

باز کلبه ات خوف ناک و من قایقم شکسته

باز دلم گرفت و باز درمانش ز من دور

باز قلبت رنجید و راه کوچ دراز

کاش کسی بود تا بفهمد ما را

کاش کسی بود تا درک کند حال قلب های مارا

قلب ظریف تو باز کوله باری از غم به دوش کشید

کاش راه من و تو بسی کوتاه تر

کاش می شد باهم گریخت

کاش قایقم نشکسته بود

می شود عاشق بود و می شود از عاشقی جان داد

خوشا مردن خوشا از عاشقی مردن!

حس می کنم با عشقمان غم ها کم میارن

این حسم درسته چون چشمام نمی بارن

من و تو تا ابد ماییم

من و تو رهسپار فرداییم

من و تو شمع سوزان حق الیقین

من و تو پروانه ی دل بی خبر

من و تو دو دیوانه ی از جان سفر

من و تو شعر معصومانه چشم و نظر

ساجدم اگر تورا نداشتم نابود روزگار بودم

اگر زنده ام از عشق تو زنده ام

آرزویم با تو بودن با تو ماندن با تو رفتن

ترسی ندارم چون تا همیشه تا ابد ساکن قلب منی

غم هم تمام می شود؟!

روزی خواهد رسید که به غم هایمان بخندیم

جان بهزاد طاقت بیار

جان بهزاد طاقت بیار

عشق من...